Hasan Yılmaz » kitap

Ne yazayım?

Hasan Yılmaz — Wed, 09 Jun 2010 21:14:51 +0000

Yazdığım en garip yazılardan biri olacak. Çünkü sizden bir değerlendirme yapmanızı isteyeceğim. Bu değerlendirme aslında bir yarışma olacak. Yarışmanın kazananı aşağıdaki kitabı kazanacak:

Geleceği Yönetmek ve Kazanmak İçin Stratejik Düşünme

Ek olarak sonraki 3 kişi Ubuntu 10.04 LTS CD’si kazanacak. (Kitabın ve CD’lerin kargo ücreti alıcılara aittir.)

Amacım, sizin bu günlüğü nasıl değerlendirdiğinizi ve gelecekte hangi konularda yazılmasını istediğinizi öğrenmek istemem.

En vurucu değerlendirmeyi yapan kitabı alır..

Kadınlar (Charles Bukowski)

Hasan Yılmaz — Wed, 15 Jul 2009 20:11:13 +0000

Kadınlar, Charles Bukowski’nin okuduğum ilk kitabıydı. Daha önce de böyle bir kitap okumadım diyebilirim. Adam günlük yaşadıklarını aynen aktarmış sanki. Düzdüğü kadınlar üstüne kitap. Buluşması, tanışması, yataktaki halleri ayrıntılarıyla anlatmış.

Esas oğlan yaşlı bir şair. Şiir pek sevmem ancak şair olmadığıma üzüldüm Kadınlar’ı okuduktan sonra.

Kafa dinlemek için farklı bir şey arayanlara tavsiye ederim.

Kitaptan altını çizdiklerim:

Yoksullar bodrumlarında atom bombası yapmayı öğrenene kadar geri kalanımızın sorunu yok.
Orospular hakkında yazmak kolaydır, iyi bir kadın hakkında yazmaksa çok daha zor.
Bir kadın sana karşı olduğunda, unut gitsin. Önce seni severler, sonra bir şeyler değişiverir içlerinde. Bir bok çukurunda ölüşünü, bir araba tarafından çiğnenişini seyrederler ve üzerine tükürürler.
İnsanlar ölümü beklerken yapacak bir şeyler bulmalı.
İnsanlar genellikle mektuplarında olduklarından daha iyidirler. Bu anlamda şiire benzerler.
Yaşamında başarılı olmuş insanlar suçluluk duymamış insanlardır.
Ne kadar çok ırmak geçersen ırmakları iyi tanırsın, tabii eğer suyun azgın yerini ve görünmez kayaları geçebilirsen.
Yaşam az sayıdaki kadına hoş bir zarafet vermiş, kalanını da görmezlikten gelmişti sanki.
Karşımızda oturan bir adama yetenekleri konusunda yalan söylemek yalanların in affedilmezidir bence, çünkü bu ona devam et demektir, devam etmek de gerçek bir yeteneği olmayan bir adam için seçilecek in kötü yoldur, yaşamını boşa harcamaktır kısacası.
Bir adamın birçok kadına ihtiyaç duymasının nedeni etrafındakilerin hiçbirinin iyi olmamasıdır.

Benim Gözümden Dünya (Albert Einstein)

Hasan Yılmaz — Sat, 30 May 2009 11:36:24 +0000

Albert Einstein‘ın fizik dışındaki konularda ne düşündüğünü hep merak etmişimdir. Benim Gözümden Dünya kitabı da kendisinin günlük konular hakkındaki yazılarından bir derleme. Felsefi ve siyasi yazılar olduğu yazılı kitap kapağında.

Yalnızca dil çıkartan, sevimli, zeki bir ihtiyar değil Einstein. Kafası normal insana göre çok çalışıyor. Ne anlatmak istediğini bile tam olarak anlayamıyoruz çoğu zaman. Hatta Charlie Chaplin’in “İnsanlar beni anladıkları için, sizi ise anlamadıkları için alkışlıyor” gibi bir sözü vardı.

Kitap dört bölümden oluşuyor: Benim Gözümden Dünya, Politika ve Pasifizm, Almanya 1933 ve Yahudiler. Einstein fizik dışı konularda ne düşündüğünü merak ediyorsanız okunmaya değer.

Kitaptan altını çizdiklerim:

Hayat serüveninde, en değer verdiğim şey devlet değil, sürünün yüzeysel düşünce ve duygularının aksine, asil ve yüce olanı ortaya çıkaran, yaratıcı, sezgisel birey ve kişiliktir.
Çok sayıda akademik unvan var ancak aklı başında ve değerli hoca çok az. Ders verilen amfiler çok fazla ve çok büyük; ancak hakikate ve adalete gerçekten susamış olan genç öğrencilerin sayısı bir hayli az. Doğa nimetlerini cömertçe dağıtır ancak genellikle tercih hakkı tanımaz.
İnsan ırkı ve insan hayatının yüceltilmesine en fazla katkıda bulunmuş olan kişilerin en fazla sevilenler olması gerektiği ilkesel olarak doğrudur.
Siyasi ve hatta dini liderlerin, yarardan çok zarar verip vermedikleri şüphelidir.
İnsanlara yapılacak en büyük hizmet, kendilerini yücelten şeylerle uğraşmalarını sağlamak ve böylece dolaylı olarak kendilerini zenginleştirmelerini mümkün kılmaktır.
İnsanın gerçek değeri her şeyden önce, kendi kendisinden özgürleşmeyi ne ölçüde ve ne anlamda becerebildiği ile belirlenir.
Bilgi ve inançlarımızın önemli bölümü, başkalarının yarattığı bir dil aracılığıyla yine başkaları tarafından bize aktarılmış.
Nasıl ki bireyin kişiliği toplumdan beslenmeden gelişmezse, toplumun gelişimi de yaratıcı, özgür düşünen ve hüküm veren kişilikler olmadan mümkün olmayacaktır.
Eğitim vermenin en rasyonel yolu örnek olmaktır.
İnsan korku, ceza ve ölümden sonra ödüllendirileceği umuduyla, kendini kısıtlamak zorundaysa, kesinlikle oldukça zavallı bir yolda ilerliyordur.
Kriz dönemlerinde insanları gözü, anlık ihtiyaçları dışında hiçbir şey görmez.
Uluslararası bir amaca hizmet ediyorsanız, yapılacak en iyi şey, insanlara hayat veren çalışmalarda işbirliği yapmaktır.
Amerikalı, Avrupalıya kıyasla daha ihtiraslıdır ve geleceği için yaşar. Hayat onun için her zaman yeniden oluşmaktadır, hiçbir zaman tamamlanmaz.
“Beyler, her şeye rağmen bilim uluslararasıdır ve öyle kalacaktır.” Emil Fischer
Senatörlerin tümü de iyi adamlardır, ancak senato bir şeytandır. (Latince bir ifadeden)
Filistin için yapılan her şey, tüm Yahudi halkının refahı ve onuru için yapılmıştır.
Bugün Filistin’de karşılaştığımız sorunlar sizi yıldırmasın. Böyle şeyler halkımızın yaşama iradesini sınamaya hizmet ediyor.
Tarih bize Filistin’in yapılanmasında faal bir işbirliğinde bulunmak gibi önemli ve asil bir görev verdi.
Yakın Doğu’da yeni bir ekonomik ve manevi hayatın canlanmasına yardımcı olacak, kendi ulusal kültür yuvamızı Filistin’de inşa etme umudunu barındırıyoruz.
Filistin toplumu, atalarımızın İncil’de de ileri sürülen toplumsal ideallerine doğru ilerlemeli; Aynı zamanda modern entellektüel hayatın kaynağı ve tüm dünyadaki Yahudiler için ruhani bir merkez haline gelmelidir.
… Yahudiler arasında uyanan bu yeni dayanışma duygusunun işlerlik kazanmasıyla beraber, kendini bu işe adamış, sağduyulu liderlerin aşılamaz gibi görünen zorluklara rağmen başlattığı Filistin’deki koloni projesi o kadar yolunda gitti ki, kalıcı bir başarıya ulaşacağından hiç şüphem yok.
Sayın Herr Helpach, Siyonizm ve Zürih kongresiyle ilgili makalenizi okudum ve Siyonist düşüncenin koyu bir taraftarı olarak size kısa da olsa bir cevap yazmak durumundayım. Yahudiler sadece dinsel bir bağla değil, kan ve gelenekle de birbirine bağlı bir topluluktur: Dünyanın geri kalanının onlara karşı tavrı bunun için yeterli bir kanıttır…

Beyaz Zambaklar Ülkesinde (Grigoriy Petrov)

Hasan Yılmaz — Wed, 27 May 2009 22:49:10 +0000

Beyaz Zambaklar Ülkesinde, Grigoriy Petrov‘un Finlandiya’yı anlattığı kitabı. Önce tarihi bir roman sanmıştım. Ancak Finlandiya’nın bağımsız bir ülke olma yolunda attığı adımları yazdığını gördüm.

Kitap hakkında önemli bir not: Atatürk’ün askeri okulların müfredatına konulmasını emrettiği kitap olduğu yazılı kapağında. Ön sözünde de bu durumdan bahsedilmiş. Atatürk, genç Cumhuriyetimiz ile Finlandiya arasında bir benzerlik görmüş olacak ki böyle bir emir vermiş. Gerçekten de Finlandiya’nın gelişimindeki ruh ile Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluş yıllarındaki ruh aynıdır.

Beyaz Zambaklar Ülkesi anlatılmaya başlamadan yazar Grigoriy Petrov hakkında uzunca bir hayat hikayesi de var.

Finlandiya’nın kurulmasına, milli bilincin oluşmasına katkıda bulunanların el üstünde tuttuğu en önemli şey eğitim olmuş. Nasıl bir heykeltraş eserine vuruşlarıyla şekil veriyorsa, eğitim de bir toplumu aynı şekilde güzelleştirir, yüceltir.

Kitaptan altını çizdiklerim:

“Öncelikle dilimizi saymalı ve korumalıyız; o var olduğu sürece biz kendimizi halk olarak hissedebiliriz. Atalarımızın dili kaybolursa, halk da kaybolur ve mahvolur.” Adolf Ivor Arvidsson
“İnsanlar şahsi sorumluluklarının farkına varmadığı sürece, ülkelerinin kalkınması da mümkün olmayacaktır. Her vatandaş yaşamın yaratıcısı olmalı.” Grigoriy Petrov
“Ülkenize ve halkınıza bedeninizin, aklınızın ve ruhunuzun bütün gücünü verin!” Grigoriy Petrov
Yeni toplumlar yeni şarkılar üretirler.
Solucanlar gibi küçük işlerinize ve kaygılarınıza gömülmeyin! Devletinizin temellerini nasıl güçlendirebilirsiniz diye düşünün! Halkınızı gelecekte daha iyi ve daha yüksek seviyede nasıl eğitirsiniz diye düşünün!
Halk ve toplum arasında manevi hastalıklara neden olan mikroplar vardır.
Büyük işe ciddi hazırlanarak başlamak lazım.
Basın, güzelliğine paha biçen sokak kadınlarına benzer.
Zavallı korkaklar, muhtaçlığın köleleri, sahiplerinin onları krediden mahrum edeceğinden korkuyorlardı.
Milyonlarca insanın tek okulu: Kahvehaneler.
İnsanlarda utanma duygusu beliriyor ve mücadele etme isteği doğuyordu.
Herkes yaşam şartlarının zorluklarından, çekilen acılardan şikayetçi ama kimse yaşamı düzeltmek için bir şeyler yapmak istemiyor. Sanki hepimiz hayatı dışarıdan izleyen yabancı seyircileriz ve her birimiz bir şeyin ve herkesin hakemi olarak görevlendirilmişiz. Herkes büyük işler başarmak, büyük insanlar olmak, büyük sevinçler yaşamak istiyor ve çok az insan yaşam kalitesini yükseltmek, etrafındaki sefaleti gidermek için bir şeyler yapıyor. İnsanlar, borçlarını ödemekten kaçan vicdansızlara benziyor.
Neden yaşamın mimarları olmak istemiyorsunuz?
Hayatı ne zaman düzenlemeye başlayacaksınız? Erkek ya da dişi, hayata olan borcunuzu ne zaman ödeyeceksiniz?

Aldatma Sanatı (Kevin D. Mitnick, William L. Simon)

Hasan Yılmaz — Mon, 25 May 2009 00:45:59 +0000

Aldatma Sanatı, Kevin David Mitnick‘in güvenlik ve toplum mühendisliği üzerine yazdığı kitabı. En iyi güvenlikçi, yasa dışı yolları kullanmış bir saldırgansa, Nasa uydularını bile yörüngesinden saptırmış birinin güvenlik önerilerini ciddiye almakta fayda var.

Aldatma Sanatı‘nda konu öyküler üzerinden anlatılıyor. Saldırının gelişimi ve aldatmacanın incelenmesi var her öyküde. Bazıları Mitnick’in kendi başından geçenler. Yazıların kenarlarında da kullanılan terimlerin açıklama kutuları bulunuyor. Terimlere yabancı biri için iyi düşünülmüş. Kitaptaki güzel yerlerden biri de neredeyse her öyküde Mitnick’in bir ileti kutusu bulunuyor olması. Konu hakkındaki önemli kısımları ayrıca vurguluyor.

Çeviren Nejat Eralp Tezcan‘dan da bahsetmek lazım. Terimlerin çokluğuna rağmen güzel bir çeviri olduğu söylenebilir.

Toplum mühendisi deyişini bir yerlerde duymuşsunuzdur. Duymadıysanız garip gelmesin. Mühendislerin yaptığı çözümleme, sonuca gitme işlerini insanlar üzerinde yaptıkları için bu kişilere toplum mühendisi demişler. Bu tanım tabi çok dar.

Kitaptan altını çizdiklerim:

İlk korsanlık deneyimlerimin arkasındaki itici gücün korsan grubunda kabul görmek isteği olduğunu bilmeniz yeterli.
Güvenlik bir ürün değil bir süreçtir.
Kişi, arayanın gerçekte söylediği kişi olup olmadığını doğrulamadan soruları yanıtlamaya bu kadar hevesli olmamalıydı.
Bir sonraki adımı, elindekini bir poker markası gibi kullanarak daha değerli bir şeye dönüştürmek olacaktı.
Tıpkı bir bulmacanın parçaları gibi her bilgi kendi başına ilgisiz durabilir. Ancak parçalar bir araya getirildiğinde, açık bir resim oluşur. Bu olayda toplum mühendisinin gördüğü resim şirketin iç yapısının tamamı olmuştur.
Bütün toplum mühendisliği saldırılarının tamamlanmadan fark edilecek kadar karmaşık düzenler içerdiklerini sakın düşünmeyin. Bazıları gir-çık ya da vur-kaç şeklinde çok basit saldırılardır ve … kısacası, yalnızca istemek üzerine kuruludurlar.
Telefonla arayan birinin ya da bir ziyaretçinin, şirketteki bazı kişilerin adlarını ya da şirket içi terimleri ya da süreçleri biliyor olması, onun iddia ettiği kişi olduğunu göstermez.
Bugünün ortamında çalışanların yaptığı neredeyse her şey bilgi kullanımını içermektedir. Bu yüzden şirket güvenlik kurallarının konumdan bağımsız olarak kurum içine dağıtılması gerekmektedir.
Aksi yönde düşünmemizi gerektirecek bir şey yoksa, kurduğumuz bir iletişimde kandırılma olasılığımızın düşük olduğunu düşünmek insan doğasının bir gereğidir.
Çalışan olduğunu öne süren ve şirket içi süreçleri ve terimleri bilen kişilere karşı insanların daha yüksek bir güven duyması doğaldır.
Saldırgan, hedefini, aslında var olmayan bir sorunu olduğuna inandırarak kendi ağına düşürür. Sorun, bu olayda olduğu gibi, henüz gerçekleşmemiş ama saldırganın gerçekleşeceğini bildiği çünkü kendisinin neden olacağı bir sorun da olabilir. Sonra da kendisini sorunu çözebilecek kişi olarak tanıtır.
Asıl amacından bağımsız olarak bir toplum mühendisinin bir çalışandan isteyeceği en temel bilgiler, hedefin tanımlama verileridir.
Çoğu zaman kurban, ona yardım ettiğinizde ya da bir iyilik yapmaya çalıştığınıza inanırsa, başka zamanlarda özenle koruyacağı gizli bilgileri sizinle paylaşacaktır.
Bilgilerinizi korumak için güvenlik duvarlarına ve başka koruyucu unsurlara bel bağlamayın. En zayıf noktanıza bakın. Bu açığın çoğunlukla çalışanlarınızda olduğunu göreceksiniz.
Gizlilik üzerinden güvenlik sistemleri toplum mühendisliği saldırılarını engellemekte etkisizdirler.
Hediye veren saçmalıklara dikkat edin, yoksa şirketinizin başına Truva kentinin başına gelenler gelebilir.
Çalışanlar gerekli şekilde eğitilmediği ve yetiştirilmediği sürece, öyküde geçen terk edilmiş kadın gibi kararlı insanlar, pek çok dürüst insanın olanaksız olduğunu düşündüğü şeyleri yapabilirler.
Hedef şirkette işlerin nasıl yürüdüğünü öğrendikten sonra, toplum mühendisinin bu bilgiyi kullanarak gerçek çalışanlarla ahbaplık kurması kolaylaşır.
Kurban, ortak tanıdıkları olan birine daha çok yardım etme eğilimindedir.
Üst düzey yöneticilerin adını kullanarak sindirme numarası özellikle karşı taraf, şirkette oldukça alt seviyelerdeyse çok işe yarar. Önemli birinin adının geçmesi yalnızca olağan isteksizliğin ya da şüpheciliğin üstesinden gelmekle kalmaz, kişiyi yardımcı olmak için daha istekli yapar.
Belki de arayana yardım etmek günlük döngünün sıradanlığında bir değişiklik yarattığı için kurban isteğin ne kadar olağan dışı olduğuna dikkat etmiyordur.
Temel şart, psikolojik kurallara dayalı istemsiz bir tepkiyi tetiklemek ve arayanı bir müttefik olarak gördükleri zaman insanların zihinlerinde oluşan kısayollara güvenmektir.
Toplum mühendisi, aradığı bilginin değerini tam olarak bilmeyen bir çalışanı hedefleyecektir; böylece hedef, tanımadığı birinin isteğini yerine getirmeye daha meyilli olacaktır.
İşlerinde ve şirketlerinde kullandıkları terimleri biliyorsanız insanlar size güvenirler. Yakın çevrelerinin bir parçasıymış gibi görünürsünüz. Gizli bir tokalaşma gibidir.
Para ya da mal çaldığınızda birileri onun kaybolduğunu anlarlar. Bilgi çaldığınızda çoğu zaman bunu kimse fark etmez, çünkü bilgi hâlâ ellerindedir.
Toplum mühendisleri nedenlerle ilgilenmezler; yalnızca bu küçük gerçeğin, aksi durumda alınması zor olacak bilgileri almalarını kolaylaştırmasıyla ilgilenirler.
Sizin çöpünüz düşmanınızın hazinesi olabilir. Özel yaşamımızda attığımız eşyaların çok üzerinde durmayız; o zaman neden iş yerindeki insanların farklı bir yaklaşımı olması gerektiğine inanıyoruz?
Deneyimlerin ve istatistiklerin açıkça gösterildiğine göre şirkete en büyük tehlike içeriden gelmektedir.
O zamanlar amacım fazla su yüzüne çıkmaktı. İyi bir toplum mühendisi, insanların her zaman sizi hafife almalarını istersiniz, tehlike olarak görmelerini değil.
Yüz yüze yapılmamış herhangi bir istek, istek sahibinin kimliğini kontrol etmeden yerine getirilmemelidir; nokta.
Bir saldırgan bir bilgisayar sistemine ya da ağına kendi ulaşamıyorsa, bunu yapması için başka birisini bulmaya çalışacaktır.
Bazen işin içine aciliyet katarak kurbanını hızlı hareket etmeye zorlayıp konuyu fazla düşünmesine izin vermeden isteğini kabul etmesini sağlar.

Aldatma Sanatı’nda iki de filmin sözü geçiyor. Sneakers filminden ufak bir alıntı yapmış Mitnick. The Sting filmini ise gördüğü en iyi dolandırıcılık filmi olarak övüyor.

Kitap özellikle bilgi güvenliğine önem veren, bilgisayar başında saatlerini harcayan, bilişim insanının ilgisini çekebilir. Güvenliğin bir paroladan, kapıya dikilen nöbetçiden ibaret olmadığını, öncelikle insanın bilinçlendirilmesi gerektiği güzelce anlatılmış.

Empati (Adam Fawer)

Hasan Yılmaz — Fri, 01 May 2009 22:05:28 +0000

Empati, Adam Fawer’in Olasılıksız‘dan sonra okuduğum ikinci kitabı. Empatların savaşı anlatılıyor kısaca. Giriş biraz sıkıcı ve kopuk olsa da sonrasında olaylar birbiri ardına gelişiyor.

Empat da neymiş? Empati yeteneği tavan yapmış, başkasının duygularını anlamakla kalmayıp onların davranışlarını da etkileyebilen insan olarak tanımlanabilir. Duygular ise renk patlamalarıyla, kulağa hoş gelen melodilerle ya da bir dokunuşla anlaşılıyor.

Biraz uçuk konular işlense de Empati‘de sürekli bir öğrenci-öğretmen ilişkisi var. Bu sebeple fiziksel ve biyolojik olaylar sık sık açıklanıyor. Metafiziğin de bu romanın önemli bir parçası olduğunu unutmamak lazım.

Empati‘den altını çizdiklerim:

Geğirmek, Fransa’da aşçıya duyulan saygının belirtisidir.
Nereden geldiğinizi bilmeden nereye gideceğinizi de bilemezsiniz.
Ya espriye katıl ya da esprinin konusu ol.
Sineztezi?
Manyetik alanlar elektrik alanlar arasındaki, elektrik alanlar ise yüklü parçacıklar arasındaki gücü temsil eder.
En az varsayımı olan teori genelde doğrudur.
İnsan doğası üzerine bir inceleme – David Hume.
İnsan anlığı üzerine bir deneme – John Locke. (Bu kitabı daha önce almıştım ancak okumaya zamanım olmadı.)

Romanın geçtiği zaman (Lost‘taki gibi) bir ileri bir geri gidiyor. Bu yüzden biraz hızlı okumakta fayda var. Tersi durumda olayları ilişkilendirmekte zorlanabilir insan. Empati’nin özellikle sonu beklenmeyen şekilde güzel bitti. Önce Olasılıksız‘ı sonra Empati‘yi arka arkaya okumanızı tavsiye ederim.

Gelecek 50 Yıl (John Brockman)

Hasan Yılmaz — Fri, 13 Feb 2009 10:05:04 +0000

Gelecek 50 Yıl, John Brockman‘ın editörlüğünde 25 bilim adamınının önümüzdeki elli yıl içinde çeşitli konularda ne düşündüklerini belirttikleri makalelerinden oluşuyor.

Daha on yirmi yılın neler getireceğini tahmin edemezken elli yıllık bir öngörüde bulunmak hiç kolay değil. Gelecek 50 Yıl‘daki bilim adamları olaya gerçekten farklı bakıyorlar. Sağdan soldan birçok kavramı birleştirip yorumlamışlar.

Bazı konular hakkında biraz ben sıkayım. Elli yıllık mı derseniz değil tabi ki ama gidişat böyle.

Duygular nereye gidiyor? Sokaklarda ruh gibi gezen insanlar. Yüzyüze konuşmaların yerini monitördeki ufak bir pencere aldı. Aynı konuşmaların yüzyüze olanlarında “:) :D” gibi ifadeleri yüzlerde göremiyorsunuz. Mahkeme duvarı gibi surat var insanlarda. İfadesizleşip donuklaşıyor insanlar. Analitik düşünce arttıkça duygusal düşünme, ifade köreliyor sanki.

Çip takar mıyız? Kesin takmaya bir şeyler çıkar. Bunlar belki hafızamızı, belki körelmiş yeteneklerimizi arttırmaya yarar. Ancak elektronik her alet kontrol edilebilir. Peki insanlar bu çipleri taktı diyelim. Ya birinin keyfi kaçıp çipleri kapatırsa ne olacak?

Su savaşları çıkabilir. Petrol için bu zamanda nasıl savaşıyorsa ülkeler gelecekte de hayat kaynağı olan su için de savaşlar çıkacaktır.

Soluyacak temiz hava tüm insanlara yetmezse ne olacak? Hayatta kalmak için kura çekeriz. : )

İnsan kopyalarının depolandığı bankalar ortaya çıkar mı? Herkesin kopyası bu bankalarda duracak. Bir sağlık sorunu olduğunda yedek parça takar gibi iyileşiriz.

50 yıl için acayip şeyler düşünüyoruz da dünya bu elli yılı görebilecek mi bir de o var…

Gelecek 50 Yıl kitabından altını çizdiklerim:

Evrenin yoğunluğunun yüzde 80-95 arası bir bölümünü meydana getiren kara madeyi ve kara enerjiyi ne oluşturur?
Sorun enerjideki artışın parayla bağıntısının logaritmik olmasındadır; öyle ki, yaklaşık on kat fazla eneji elde etmek için bütçeyi yüz kat arttırmak gerekir.
Her kar tanesinin ayırt edici geçmişine bağlı bir örüntüsü vardır; etraflıca belirtmek gereirse, bu geçmişi kar tanesinin geliştiği buluttan düşüşü sırasında ortam sıcaklığının ve basıncının değişimi belirler.
Geçmişte sağlama işlemini insanlar yapardı, çünkü tek alternatif buydu; ama insanların gelecekte de bunu yapması gerekmez. Asıl ölçütler sağlamayı yapan varlığın güvenilir olması ve ona güvenmeyen bir kimsenin kendi başına sağlamayı yürütebilecek bağımsız varlıklara başvurması gereğidir. Bu koşulları yerine getirildiği sürece, bir makinenin kararı bir insanınki kadar geçerlidir.
Önemli olan şey bilgisayar mantığı ve makinenin tasarımcılarınca öngörülen şekilde gerçekten davranıp davranmadığıdır.
Formalizmin ardındaki temel varsayım şudur: Eğer bir olay başka bir olaya yol açıyorsa, bir değişkenin değeri değiştiğinde, diğer değişkenin de değeri büyük olasılıkla değişir.
Turing testi: Bilgisayarların insanlar gibi olup olmadığını belirleyecek bir test.
İnsanın kendi zihinsel yaşamı başka herkesinkinden çok daha karmaşık, anlamlı ve geçerliymiş gibi davranmasına yol açan doğuştan bir eğilim var sanki.
Soyut akıl yürütme becerileri her türlü maddi ya da sosyal başarı için bir ön koşul haline geliyor.
Hayat ağacını tam olarak bilmek evrim olgusundan kuşkulanmayı zorlaştırır mı?
İnsanı ve kurumlarını öğrenmede yeterli yetkinliğe eski çağlarda varılmıştır; dolayısıyla eğitim sizden önce gelenlerin düşüncelerini iyi okumanızı ve su gibi bilmenizi gerektirir. Bu bakış açısına göre, eğitimli kişi çeşitli tarihsel, felsefi ve edebi konuları bilgili bir şekilde tartışabilen insandır.
Zeka sırf sorularınızın cevaplarını öğrenmiş olma becerisi midir, yoksa hangi soruları soracağınızı bilme becerisi midir? Cevapların değeri düştükçe, soruların değeri artar. Çok uzun bir süreden beri cevap temelli bir toplumda yaşıyoruz.
Ezberlemeye dayalı eski okul tasarımı, yerini bilgi edinmeye ilişkin yeni tasarımlara bırakacak. Bilgi artık edinilmeye değer bir meta olarak görülmeyecek. Kolay elde edilen her şey toplumun gözünde değer yitirir ve aynı durum bilginin de başına gelecektir. Değer verilen şey güzel sorular olacak.
“Yapabilmek için öğrenmemiz gereken şeyleri yaparak öğreniriz.” Aristoteles
“Bir kişiye hiçbir şey öğretemezsiniz; ancak içindekini keşfetmesine yardımcı olabilirsiniz.” Galileo
“Duyarım ve unuturum; görürüm ve unuturum; yaparım ve anlarım.” A. S. Neill
“Bilginin tek kaynağı deneyimdir.” Einstein
Mevcut teknikleri bize insanların beyninde ve zihninde olup biten şeyleri değerlendirmek için güçlü araçlar sunuyor. Bu tekniklerin gelişmesiyle birlikte, böyle araştırmaların bize anlatacağı şeylere toplum olarak hazır olup olmadığımızı sormamız gerekecek. Beynin içine bakmak ve bir kişinin düşüncelerini ya da duygularını anlamak mümkün hale geldiğinde, bu bilgilerle ne yapacağız?
“Belirlenmemiş sorunlara öngörülemez sonuçlarla uygulanan tanımlanmamış bir teknik” olarak eleştirilere hedef olan psikanaliz, …
Yaşamı tehdit eden düşmanları birlikte yaşanılabilir iyi huylu varlıklara dönüştürmeyi başarmamız gerekir.

Rastlantı ve Kaos (David Ruelle)

Hasan Yılmaz — Wed, 20 Aug 2008 11:35:32 +0000

David Ruelle, Rastlantı ve Kaos kitabında bilimsel teorileri matematiksel formüllerden uzak kalmaya çalışılarak yazmış. Tabi bu pek de mümkün değil.

Bahsedilen bazı konular; Rastlantı, olasılık, piyangolar, kaos, entropi, kuantum teorisi, ekonomi, geri dönülmezlik, oyunlar, bilgi, karmaşıklık, istatistik.

Okuyacak kişinin biraz konulara ilgisi olması gerek. Sık sık internette arama yapmak zorunda kaldım terimlerin ne olduklarını kavramak için. Bazı bölümleri hiç anlamadığımı da söylersem yalan olmaz.

Kitapta altını çizdiklerim;

Acaba bizler tüm bilimlerin anası olan felsefe alanındaki arayışı bir kenara mı bırakmış bulunuyoruz?
Kesinlikle hayır. Bu arayış günümüzde eskisinden çok değişik yönemlerle sürdürülüyor da olsa tüm bilimsel araştırmaların odak noktasını oluşturmaktadır.
Genelde bir teorem ne denli kısa ve basitse o denli uzun ve karmaşık bir kanıta sahiptir.
Klasik determinizm (önceden belirlenmişlik) teorisini kabul ettiğimizi, yani evrenin belli bir zamanındaki durumunun herhangi bir diğer zamandaki durumunu belirlediğine inandığımızı düşünelim. Bu takdirde havaya attığımız paranın hangi yüzünün üstte kalacak biçimde düşeceğinin evrenin oluşumu anında belirlenmiş olduğunu kabul ediyoruz demektir. Hayır! Fizik böyle işlemez. Kavramlarımızı matematiksel ve işlemsel olarak belirledikten sonradır ki olasılıkların determinizm, kuantum mekaniği ve diğerleri ile bağlantılarını incelemek için daha uygun bir konuma gelmiş oluruz.
Belli bir olayın çok sayıda bağımsız denemeler içinde görülme sıklığı o olayın olasılığıdır.
Ekip halinde ya da bir ortakla oynuyorsanız gelişigüzel davranış genelde iyi sonuç vermeyebilir ama bir başka oyuncuya karşı tek başına oynayan bir kişinin izleyebileceği en iyi yol çoğu zaman karşı tarafın beklemediği gelişigüzel ataklar yapmaktır.
… uzun dönemde önceden kestirilmezlik öğesi ortaya çıkmıştır. Bunun nedeni başlangıç durumuna ilişkin bilgimizin kesinliğinin azalmış olması ve “gerçek” başlangıç durumu ile ona çok yakın olan çok sayıdaki “hayali” başlangıç durumlarını birbirinden ayırt edemeyişimizdir. Dolayısıyla yapabileceğimiz kestirimlerin hangilerinin doğru olduğunu bilmiyoruz.
Gözümüzden kaçan çok küçük bir neden, görmezden gelemeyeceğimiz denli büyük bir etkiye yol açar ve biz bu etkinin rastlantısal olduğunu söyleriz.
Kaos olarak adlandırdığımız şey, başlangıç durumuna hassas bağılığı bulunan bir zamansal evrimdir.
Bir kelebeğin kanat çırpmalarının belli bir süre sonra atmosferin durumunu tümüyle değiştirdiği yolunda Lorenz tarafından ileri sürülen görüş bugün kelebek etkisi olarak adlandırılan yeni bir kavramın doğmasını sağlamıştır.
Bir sistemdeki kaosa ilişkin araştırmalar o sistemin dinamiği konusunda yine aynı biçimde bir anlayışa sahip olmayı gerektirir. Bu anlayış ise genellikle sistemin zaman içindeki evrimine ilişkin olarak bilgisayar yardımıyla kusursuz biçimde sonuçlandırılabilen temel denklemler konusunda bilgi sahibi olmakla elde edilebilir.
Kaosa ilişkin standard teori, zaman içindeki evrimleri sonucu olarak sürekli biçimde daha önce bulundukları noktanın yakınına geri dönen sistemleri kapsar. Bu sonsuz geri dönüşlü sistemler genelde çok fazla karmaşık değildir. Buna karşılık çok karmaşık sistemlerin tarihsel evrimini tanımlayan en tipik özellik tek yönlülüktür. Yaygın kanının aksine burada tarih “tekerrür” etmez. Tek yönlü gelişen evrime sahip çok karmaşık sistemler için başlangıç durumuna hassas bağlılık söz konusu olduğundan burada akla gelecek soru bu bağlılığın düzenleyici mekanizmalar tarafından sınırlandırılmasının mı, yoksa uzun dönemde önemli sonuçlara yol açmasanın mı, söz konusu olduğudur.
Kaos teorisinin en doğal uygulanım alanı sürekli biçimde başlangıç durumuna yakın bir noktaya geri dönen “sonsuz geri dönüşlü” zamansal evrimleri bulunan sistemlerdir. Böyle bir sistem belli bir zamanda belli bir durumda bulunuyorsa daha sonraki herhangi bir zamanda da bu durumun yakınına dönecektir.
Bir sistem eğer yeterince karmaşıksa daha önce bulunduğu duruma yakın bir noktaya dönebilmesi için gereken süre aklın almayacağı denli uzundur.
Entropi bir sistemin gelişigüzellik payını ölçer. Entropinin tanımlanmasıyla geri dönüşsüzlüğün anlaşılmasına doğru bir adım atılmıştır.
Eğer bir şeyin nasıl kanıtlayacağınızı bilmiyorsanız aksini kanıtlamaya çalışın ve bu durumda ne olduğuna bakın.
Evrenin ne denli geniş ve bu evrenin içinde yaşayan bizlerin ne denli önemsiz olduğunu biliyoruz. Buna karşın inanılmaz bir biçimde evrenin derinliklerine dalabiliyor evrenin sırlarını çözebiliyoruz.
Profesyonel bilim adamları arasında bir aile havası vardır. Bu durum fiziksel benzerlikleri bile kapsar. Yabancı bir kentte bir bilimsel toplantıya giderken sokakta görünümünden meslektaşım olduğunu tahmin ettiğim birinin peşine takılıp onu izleyerek toplantı yerini bulduğum çok oldu. Üstelik bunu başkalarından da duymaktayım.

Dini Atatürk gibi anlamak (Mustafa Sağ)

Hasan Yılmaz — Tue, 05 Aug 2008 22:51:51 +0000

Dini Atatürk gibi anlamak, Mustafa Sağ’ın yazdığı pek kaleme alınmamış türde bir kitap.

Hiç dikkat ettiniz mi bilmiyorum, Atatürk ile dinimizi aynı karede gördünüz mü, aynı konuşmada bahsedildiğini duydunuz mu?
Birçok kişinin cevabının hayır olduğuna eminim. Belki de bilinçli yapılan bir şeydir bu?

Dini Atatürk gibi anlamak kitabında, mezheplerin ortaya çıkış zamanları, Atatürk’ün dine bakışı, hiç duymadığınız sözleri, laikliğin nasıl yanlış öğretildiği anlatılıyor. Bakış açınızı genişletecek bir kitap.

Çoğunluğu Atatürk’ün sözleri olmak üzere kitaptan altını çizdiğim yerler:

Kanaatimce, biz insanlarımıza ve gençlerimize Atatürk gibi düşünmeyi, onun gibi anlamayı değil, Atatürk’ü bir şekil bir kalıp olarak görmekteyiz. Halbuki biz insanlarımıza ve gençlerimize Atatürk’ü bir şekil, bir kalıp olarak değil, onun gibi düşünmesini, onun gibi anlamasını öğretmemiz gerektiğini düşünüyorum.
Atatürk, “Düşmanlarımız bizi dinin etkisi altında kalmış olmakla suçluyorlar ve duraklamamızı ve düşüşümüzü buna bağlıyorlar. Bu yanlıştır. İnsanlara feyz ruhu vermiş olan dinimiz son dindir. En mükemmel dindir.”
Taklit, geleneği sürdüren en önemli unsurdur. Bu yüzden taklide dayalı gelenek, aklın işletilmesine hoş bakmaz.
Müslümanları “kul”ları olarak gören bir Saltanat-Hilafe’lik sistemini kökten değiştirerek yerine, insanın ancak Allah’a kul olabileceğini “Egemenliğin doğrudan millete ait” olduğunu öneren bir sistem getirmek pek kolay olmamıştır.
Meclisin, millet adına kanunlar yapacağı, icra edeceği hilafet ve saltanatın kutsallığına inanmış insanların akıllarına ve hayallerine gelebilecek bir şey değildi.
Savaş bütün şiddetiyle devam ederken, Atatürk’ten kurtulan çoğu meclis üyeleri, “kağıt ve domino oyunu yasakları, kadınların peçeli olması zorunluluğu, süslü giyinme yasakları” vs. gibi konularla uğraşıyorlar ve bunları da din adına yaptıklarını sanıyorlardı.
Atatürk ise, büyük taarruz sabahı, ordu hücuma hazırlanırken: “Ya rabbi! Sen Türk ordusunu muzaffer et. Türklüğü, Müslümanlığı düşman ayakları altında, esaret zincirinde kalmasına müsade etme! Rabbim, Yunanlıların kazandığını gösterme bana! Onlar kazanacaksa, şu gök kubbe benim başıma yıkılsın daha iyi.”
Atatürk, “… Efendiler, egemenlik hiçbir ulusa hiçbir zaman ulema tartışmalarıyla verilmemiştir… Türk ulusu elinden alınan egemenliğini şimdi kendi eline almış bulunuyor. Önümüzdeki sorun, bunun, ulusun elinde bulunup bulunmayacağı sorunu değil, sadece bu gerçeği ilan etme sorunudur… Burada toplananlar bu gerçeği bu gerçeği anlarlarsa mesele yok. Anlamazlarsa doğal olan nasıl olsa olacaktır. Şu farkla ki, belki birkaç kafa kesilecektir…” Bu konuşmadan sonra halifelik makamına dinsel kisve giydirmek isteyenlerin hepsi suspus olmuş, sanki az önce konuşmaları kendileri yapmamış gibi, yanlış anlaşıldıklarından dem vurmaya başlamışlardır.
Atatürk, “Bağlı bulunmakla inanmış ve mutlu olduğumuz İslam dinini, yüzyıllardan beri alışılmış olduğu üzere, bir politika aracı durumundan kurtarmak ve yükseltmek gerektiği gerçeğini görüyoruz. Kutsal ve Tanrısal olan inanç ve vicdanlarımızı, karışık ve türlü renkte bulunan ve her türlü çıkarlarlarla tutkuların alanı olan siyasetten ve siyasetin bütün öğelerinden bir an önce ve kesinlikle kurtarmak, milletin dünya ve ahiret mutluluğunun emrettiği bir zorunluluktur. Ancak böylece İslam dininin yüceliği gerçekleşir.
Türkiye Cumhuriyeti dahilinde tüm tekkeler ve zaviyeler, tübedarlık, tarikatlar, şeyhlik, dervişlik, çelebilik, halifelik, falcılık, büyücülük kanunla kapatılmış, yasaklanmıştır.
Bizi yanlış yollara sevk eden kötü yaradılışlılar, bilirsiniz ki, çoğu zaman din perdesine bürünmüşler, saf ve temiz halkımızı hep dini sözlerle aldata gelmişlerdir. Tarihimizi okuyunuz, dinleyiniz, görürsünüz…”
Türk halkı, Kur’an’a inanıyor, fakat ne dediğini anlamadığı için, dinsel söylemlere kanabiliyordu. Her şeyden önce, o kadar bağlı olduğu bu kitabı, kendi diliyle anlayabilmelidir ki, dinini daha iyi anlatabilsin.
Bilgi kişisel çabayla kazanılır ve tamamına hiç kimse sahip olamaz. Bu yüzden hiç kimsenin kendini ruhsal açıdan muhteşem olarak görme yetkisi yoktur.
Atatürk, “Laiklik asla dinsizlik olmadığı gibi, sahte dindarlık ve büyücülükle mücadele kapısını açtığı için, gerçek dindarlığın gelişmesi imkanını temin etmiştir. Laikliği dinsizlikle karıştırmak isteyenler, ilerleme ve canlılığın düşmanları ile gözlerinden perde kalkmamış doğu kavimlerinin fanatiklerinden başka kimse olamaz … Dinden maddi çıkar sağlayanlar iğrenç kimselerdir. İşte bu duruma karşıyız ve buna müsaade etmiyoruz. Bağlı bulunmakla ve inanmakla mutlu olduğumuz İslam dinini, yüzyıllardan beri alışılmış olduğu üzere, bir politika aracı durumundan kurtarmak ve yükseltmek gerektiği gerçeğini görüyoruz. Kutsal ve Tanrısal olan inanç ve vicdanlarımızı, karışık ve türlü renkte bulunanve her türlü çıkarlarla tutkuların alanı olan siyasetten ve siyasetin bütün öğelerinden bir an önce ve kesinlikle kurtarmak, milletin dünya ve ahiret mutluluğunun emrettiği bir zorunluluktur. Ancak böylece İslam dininin yüceliği gerçekleşir.”

Kavim (Ahmet Ümit)

Hasan Yılmaz — Thu, 31 Jul 2008 00:39:54 +0000

Türk yazarların eserleri içinde okuduğum en sürükleyici polisiye roman, Kavim. Ahmet Ümit‘in okuduğum ilk kitabıydı, son olmayacak görünüyor.

Yazar derin bir araştırma da yapmış olayları kurgularken. Kaynak listesi belli ediyor bunu.

Yaşadığımız topraklar büyük bir hazine. Onlarca toplum yaşamış Anadolu’da, Trakya’da. Ancak ne bunu değerlendirebiliyoruz ne de bunun değerini kavrayabiliyoruz. Bu özellikle vurgulanmış kitapta.

İlginç cinayetler birbirini izliyor. Her karakter kendi akıl oyununu diğerlerine kabul ettirmeye çalışıyor.

Kavim adı da nereden geliyor diye düşünebilirsiniz. Süryani karakterler var ve olay bu kişilerin etrafında geçiyor daha çok.

Ahmet Ümit’in anlatımı biraz da Grange’yi çağrıştırıyor. Sürekli bir kovalamaca, kaçış, yeni cinayetler, merak edilen bir son…

Seçkinlik ve Sıradanlık Üzerine – Arthur Schopenhauer

Hasan Yılmaz — Sat, 26 Jul 2008 13:05:52 +0000

Arthur Schopenhauer’in bu kitabı seçkin ve sıradan insanların farkını, düşünüşlerini, benzetmelerle çok güzel anlatıyor. Biraz da düşündürüyor, biraz değil oldukça.

Seçkinlik ve Sıradanlık Üzerine, demli bir çayla çok güzel gider. :)

Kitapta altını çizdiklerim :

Deha çifte akla sahip bir kimsedir: Biri kendisi için ve iradesinin hizmetinde, diğeri safi nesnel bir tavırla kavradığından ötürü aynası haline geldiği dünya için.
Sıradan insanın sadece tek bir aklı vardır, buna dehanın nesnel aklına karşılık olarak nesnel akıl denebilir.
Bir dahi, öyle bir insandır ki, bir nesne bir aynada nasıl yansıyorsa dünya da onun zihninde öyle yansır, fakat sıradan insanlarda eriştiğinden çok daha büyük bir açıklık ve daha büyük bir belirginlikle.
Fark edilir bir biçimde alışılmış ölçüleri aşan bir akla, arızi ya da tesadüf gibi görünen bu ikinci melekeye sahip olan bir insanın doğumu ancak ara sıra, diyebiliriz ki, yüzyılda bir vuku bulur.
Bir kadın kendi kendisine ne kadar çok çocuk doğurabilirse deha da kendi başına o kadar özgün düşünceler üretebilir. Bu yüzden dehanın bir şey doğurabilecek şekilde verimli olmasını sağlamak için dış koşulların da deyiş yerindeyse baba olarak ortaya çıkması (müsait olması) gerekir.
Her kim ki büyük işler başarmayı arzu eder, gözlerini gelecek nesillere çevirmelidir ve tam bir özgüvenle eserini gelecek kuşaklar için hazırlamalıdır.
Ne var ki insan yeteneğinin her zaman bir sınırı vardır ve belirgin biçimde zayıf bir yanı olmaksızın hiç kimsenin büyük bir dehaya sahip olduğu görülmüş değildir, bu zihinsel bir zayıflık olabileceği gibi kimi zaman, hatta vasat kabiliyetlere sahip olanların bile daha aşağısında kalan bir nitelik, bir meleke olabilir.
Doğal yeteneğin meziyeti sezgili bilgiden çok muhakemeli bilginin keskinliği ve çevikliğinde yatmasındadır.
Deha ancak evrensel varoluş sahasında kullanılması halinde faydalı olabilecek sıradışı bir zeka fazlalığına dayanır. Bu suretle o kendisini bütün insan ırkının hizmetine sunar, nasıl ki sıradan zeka ait olduğu kişinin hizmetinde ise.
İrade, (ilgi) uyandırıp harekete geçirmedikçe sersemlik-uyuşukluk içinde uyur.
Dahiler çoğu kez kendilerinin rahatına-refahına çok fazla dikkat etmezler. Çünkü o kendi refah ve rahatını nesnel amaca feda eder, onun vakar ve ciddiyeti burada yatar.
Hangi türden olursa olsun bütün büyük teorik başarılar, zihninin bütün güçlerini tek bir noktaya yoğunlaştırmış yazarların eseridir.
Sanat eseri düş gücünü harekete geçirmeli, heyecanlandırmalıdır, dolayısıyla hayal gücü işin dışında asla tutulamaz ve hareketsiz bırakılamaz. Bu estetik etkinin koşuludur ve dolayısıyla güzel sanatların tümünün temel bir kuralıdır.
Çoğu insan bir yanlış fikirler yumağını-kuruntuları, hevesleri, ön yargıları, garip merakları, tuhaf tutkuları bütün hayatı boyunca bir yük olarak omuzlarında taşıyıp durur, ki en sonunda bunlar birer fikri sabite haline gelir.
İlk şartı insana tamamen nesnel bir açıdan bakılması gerektiğidir, ki uygulaması hiçbir şekilde kolay bir şey değildir.
Büyük zihin dışarıdan müdahaleye maruz kalmasıyla, rahatsız edilmesiyle, dikkatinin dağılmasıyla ya da ilgisinin başka bir yöne çevrilmesiyle birlikte, sıradan bir zihne göre sahip olduğu üstünlük ve ayrıcalığı kaybeder; çünkü onun üstünlüğü bütün gücünü tek bir noktaya ve konuya yoğunlaştırmasını gerektirir. Gürültünün sebebiyet verdiği sekte ya da fasıla bu yoğunlaşmayı engeller.
Hissettiğim tek şey düşünmenin giderek daha zahmetli ve yorucu hale geldiğidir.

Akıl Oyunu – Aynanın Ardında Kalan Gerçekler

Hasan Yılmaz — Thu, 24 Jul 2008 19:42:14 +0000

Erol Mütercimler‘in Komplo Teorileri kitabının devamı niteliğinde, Akıl Oyunu – Aynanın Ardında Kalan Gerçekler.

Kitabın birinci basımı 2007 yazında olduğundan güncel konular ağırlıkta.

Kitapta altını çizdiklerim:

“Komplo Teorisi” Almanca’da bir bakıma sosyal analiz niteliği de taşıyor.
Komplo teorilerinin mutlaka pratiğe geçirilme karakterinin bulunması gerekir.
Evrenin iç enerjisi evrenin çekim kuvvetine yenildiğinde olanlar olur.
Güvenli dönüş, her iki kuvvetin birbirine eşit olmasıyla gerçekleşir.
Stratejik düşünme, rakibe üstün gelme ve bunu da, aynı şeyi size uygulamaya çalıştığını akılda tutarak yapma sanatıdır.
Sanki bu ülkede demokrasiyi sadece AKP koruyor ve kolluyor.
Pratiğe dönüştürülen teorilerin başında da Osmanlı Devleti’nin sürekli seferberlik durumunda tutulması, ardı arkası kesilmeyen savaşlarla meşgul edilerek siyaset ve ekonomi alanlarında istikrarsızlaştırılması ilkeleri yer alıyordu.
SSCB korkusu ‘bağımsız Cumhuriyeti’ hem emperyalizmin kucağına itecek ve oturtacak, hem de bütün savunma giderlerini Anadolu halkının ödediği bir NATO ordusu formunda istihdam edilecekti. Türkiye bir pazar olarak kalacak, ekonomik alanda hiçbir zaman kendi göbeğini kendisi kesemeyecekti.
“Vakit gazetesi benim en beğendiğim gazetedir.” Abdullah Gül’ün Dışişleri Bakanı iken söylediği bir sözü.
“Maalesef acıyı çekmek terörle mücadelenin tabiatında vardır.” Yaşar Büyükanıt.
“Ahmaklar… Biz Anadolu’ya ne silah ne cephane götürüyoruz, biz, ideal ve iman götürüyoruz… Bunlar, bir ulusun bağımsızlık aşkını ve mücadele azmini takdir edemezler. İşte bütün güvendikleri bu maddi kuvetleridir. ” Mustafa Kemal’in Bandırma Vapuru’nu arayan itilaf zabıtılarına söylediği söz.
Türkiye’nin laik olduğunu cenazeden cenazeye anımsıyorsak, bu yalnızca toplumun gazını almaktır. Bunu iyi düşünmek gerekiyor.
Bu yüzyılın bilgi yüzyılı olacağı hemen tüm analistlerce kabul edilmiştir.
Bir memlekette gereği kadar enerji, gereği kadar çimento ve gereği kadar yol olmazsa sanayileşme olmaz.
Türk Telekom‘un özelleştirilmesinden memleketimize, 1.3 milyar dolar döviz girmiştir. Halbuki Türk Telekom’un 2005 yılının ilk 9 ayındaki karı 1.5 milyar dolardır.
Yasaların evrensel değerlere uygun ve ülke halkının genel yararına olup olmadığına bakmıyoruz.
Bir ülkede strateji uzmanlarının yetişmesi için öncelikle üç meslek alanında gelişme sağlanması gerekiyor. Bunlar; mimarlık, moda ve sinema alanlarıdır.
Barbaros bir şeyi kanıtlamıştır. Bahriyelinin yeri denizdir, sarayın koridorları değil. Yani ticaret ve askeri bahriyesi birlikte dünya denizlerinde sancak dolaştıran askeri güç anavatanında darbe yapamaz!
Bir Çinli bilge, “Bir ülkede her şeyin iyi gitmesi için kuvvetli bir orduya, yeterli yiyeceğe ve sözüne güvenilir bir hükümete ihtiyaç vardır.” demiş.
Derin devlet, devletin ve siyasi iktidarların bilgisi ve izni olmadan kurulamaz, eylem yapamaz, etkin olamaz. Derin devlet, devleti ve siyasi iktidarları korumak için kurulur.
Yabancı senaryo yazıcıları, Türk toplumunun tepkisini merak ediyorlardı. Neyi öğrendiler? “Türklerde ulusal çıkar bilinci yok. Bu millet ulusal meselelerine bile siyasi çıkar açısından bakıyor. O halde bu topraklarda istediğimiz her şeyi, hatta en olanaksız görüneni bile hayata geçirebiliriz.”
Nicollo Machiavelli, “Eğer bir millet iktdarda bulunan kişilerin şerefsizliğini, alçaklığını, hırsızlığını yalnızca kendi siyasi görüşü olduğu için görmezden geliyorsa, o millet erdemini yitirmiştir. Erdemini yitiren millet bir gün vatanını yitirir.”
Bir yazara göre ‘Dinlerarası Diyalog‘u kabul etmek demek: “Ay yıldızlı bayrağın gölgesinde, minarelerde ezan sesini dinleyerek Müslüman topraklarında yaşamaktansa; Haçlı bayrağının altında, çan sesi kulaklarında çınlayarak, kölesi olunan devletlerin nezaretinde onursuzca yaşamaktır.”
Mankurtlaştırmak, ulusal kimlikten uzaklaşma, topluma ve kültüre yabancılaşma, zihnin yeniden inşası yoluyla bilinçsizleşme, egemen güçlere ve süper devletlere yaranmayı içeren sosyo-kültürel bir kavramdır.

Limit Sizsiniz

Hasan Yılmaz — Tue, 08 Jul 2008 14:28:56 +0000

Mümin Sekman’ın ilk olarak en çok satan kitabı olan Her Şey Seninle Başlar’ı okumuştum. Limit Sizsiniz de aynı şekilde akıcı. Farklı kelime oyunları ve benzetimler var. Yazar güzel yerden yakalamış konuyu.

Kitaptan altını çizdiklerim;

Korkakları kontrol etmek daha kolaydır.
Aklınızın takıldığı yer hayatınızın takıldığı yer olabilir.
Başarısızlığın en güzek durduğu yer, sonu başarıyla biten ömrün baş tarafıdır.
Bir gol yiyince ne yapmalı? Anında birkaç golle misillemede bulunulmalı! Başarısızlıkla karşılaşmak değil, onu başarıyla karşılamamak problem.
Bir kölenin özgürlüğe kavuşması, efendilerden çok diğer köleleri incitir.
Korku yetersiz hazırlıktan doğar, şans en hazırlıklıya yarar.
Kendi kanatlarıyla uçmak isteyen her insanın aklında bir başarı projesi olmalıdır. Başarı projesi sayesinde gündelik hayatta karşılaşılan her durum, insan, fırsat, fikir o proje içinde bir yerlere yerleştirilir. Bir başarı projesinin olması, hayat nehri üzerine baraj kurmak gibidir, önünüzden akan her şeyden bir şekilde yararlanmaya başlarsınız. Başarı projesi kendinize değil işinize konsantre olmanızı sağlar.
Acı ama gerçek, başarımız kadar adam yerine konuyoruz.
Dikkat ederseniz, “bilgi” beş harflidir, beşte dördü “ilgi”dir!
Başarı tanrısı kurban ister.
Henüz yaşlanmadığınız haldearkanızdaki birinin gelip sizi geçmesi kadar insana başarısızlığını hissettiren çok az şey vardır.
Yerinde sayanlar, yürüyenlerden daha çok ses çıkarır.
Başarıyı taşımak bir sanattır. Başarıya yakışmayan insanlar başarıyı taşıyamaz. Bazıları başarılı olmak için uygundurlar ama başarılı kalmak için yetersizdirler.
Kadın peşinde koşmanın zararı yoktur, zarar veren onları yakalamaktır!
… Az sayısa insan ise, başarısından ders çıkarıp, neyi doğru yaptığı için büyüdüğünü, başarısını nasıl sürdürülebilir kılabileceğini düşünür.
Başarınıza değil, işinize odaklı yaşayın. Büyük bir iş başarınca, başarınızı unutan ilk siz olun! Başarısızlığınızı ise ilk gören siz olun!
Büyük başarı kalpten gelir, beyinde büyür, ellerden hayata akar.
Hayatta neye ihtiyacınız olmazsa, ona daha kolay sahip olursunuz.
Neyi aşarsanız, neyden daha büyük olursanız o size teklif edilecektir!
Tutkunuzu, tekniğinizi ve cesaretinizi topladığınızda kesinlikle daha ağır olacaksınız.
Başarısızlık karanlığa benzer hep vardır. Başarı ise ışık gibidir, kendini var etmek için enerji kaynağına, kendini var etmek için de aynalara ihtiyaç duyar.

Hasan Yılmaz » kitap

Ne yazayım?

Benzer Yazılar

Kadınlar (Charles Bukowski)

Benzer Yazılar

Benim Gözümden Dünya (Albert Einstein)

Benzer Yazılar

Beyaz Zambaklar Ülkesinde (Grigoriy Petrov)

Benzer Yazılar

Aldatma Sanatı (Kevin D. Mitnick, William L. Simon)

Benzer Yazılar

Empati (Adam Fawer)

Benzer Yazılar

Gelecek 50 Yıl (John Brockman)

Benzer Yazılar

Rastlantı ve Kaos (David Ruelle)

Benzer Yazılar

Dini Atatürk gibi anlamak (Mustafa Sağ)

Benzer Yazılar

Kavim (Ahmet Ümit)

Benzer Yazılar

Seçkinlik ve Sıradanlık Üzerine – Arthur Schopenhauer

Benzer Yazılar

Akıl Oyunu – Aynanın Ardında Kalan Gerçekler

Benzer Yazılar

Limit Sizsiniz

Benzer Yazılar